گاهی اوقات فکر میکنم که حکما  نباید کوس رسوایی گذشته را در قالب خاطرات نقل قول کرد …

بار دیگر میگویم که عیسی با مرگ خود مرگ را شکست داد و روح مقتدر او از قبر برخاست و در میان ما زیت ، تنهاییمان را پر کرد و باغ رنج ما را آراست. او زیر آن صخره شکافته ،   در پشت صخره ها نحفته است.
آیا برای اینکه مطمئن شوید که عود و گیتارتان نغمه ها در خود دارد آن را می شکنید؟
آیا برای اینکه ایمان بیاورید که درختی ثمر می دهد ، آن را قطع میکنید؟
شما مادرانی را که باکره به قبر میروند ، نمی شناسید  و مردانی را که در گور می خوابند ، در حال که هنوز در کامشان عشق زندگی عشق است .
شما نمی دانید که زمین به عروسی خورشید در آمده و همین زمین است که ما را به سوی کوهستان  و سبزه زاران پیش می راند.

اما ای استاد ،
ای که دل آسمانی داری ،
ای سوار رویاهای زلال ما ،
تو هنوز در روزهامان جاری هستی
و گامهای تو را ، تیرها و نیزه ها ، از رفتن باز نمی دارند.
و از فراز ، لبخندت را بر سر ما می باری
و با اینکه جوانتر از مایی ،
برای همه ما پدری.